Kalbim gibi duruyor her şey nicedir

Kalbim gibi duruyor her şey nicedir

Kalbim gibi duruyor her şey nicedir 
Kırılgan, üşengeç, şaşkın 
Kalbim gibi boşlukta duruyor her şey 
Sokakların adı yok 
Adresim kayıp 
İklimler şaşkın 
İliklerime kadar her şey tükenmiş hayret 
Menevişleri izliyorum gözlerim doluyor 
Gözlerimin ardında duranı var sen hayal et 
Adını duysam adımı unutacakmışım gibi 
Her şey bir anda başlayacakmış gibi 
Ve bir anda sona erecekmiş gibi farz et 
Şarkılar olsun saçlarında 
Her rüzgar çarptığında şenlensin yeryüzü 
Başlayan hiçbir şey bitmesin 
Sevenler gitmesin 
Bir martıya kanat olsam mesela  
Bir Kırlangıca telaş olsam 
Yan yatsam çamura batsam 
Her şey kendini tekrarlasa 
Geçmiş geçtiği yerde kalsa 
Gelecek çıkıp gelse bir anda 
Biz şu anda kalsak hep 
Böyle harikulade şeyler olmayacağını 
henüz idrak etmemiştim 
Kalp kırıklarından yapboz tahtasına dönen bu düşleri bilmiyorum nereye koydun 
Koydun da koyduğun yerde unuttun 
Öyle bir his vardır bilirsin 
Ben şimdi bunları sana niye anlatıyorum 
Senin hiçbir şeyden haberin yok oysa 
Şarkılardan haberin yok 
Sözlerden haberin yok 
Oysa her şey zamanla sana dönüşüyor 
Sana yani bir tabloya mesela 
En çok bu hoşuma gidiyor bilmelisin 
Bunu mutlaka bilmelisin diyorum 
Duyuyor musun? 
Şayet duyuyorsan 
Gözlerini iki defa aç kapa 
Beni huzura gelince uyandır. 

Her şey hiçbir şey gibi duruyor baksana 
Kalbim gibi her şey büyük bir boşlukta 
Ben gece diyorum sen güneşle geliyorsun 
Ben gün diyorum en güzel yıldızlar avucunda 
Nereden başlayacağımı bilmiyorum, asla 
Bilsem böyle olur muydum hiç 
Bir solfeje tutunur giderdim 
Saçlarına takardım yedi notayı 
Rüzgar çıkmasını beklerdim 
Rüzgar vurdukça saçlarına 
Ortaya çıkan şarkıyı dinlerdim 
Bence gözlerinden başla 
Anlat neler oluyor oralarda 
Mesela aşiyanda? 
Aşiyan ki gözlerindir bana.  

Nokta koymaya üşeniyorum 
Her seferinde tükenmekten yoruldum 
Tükenmeye yoruluyorum 
Tükenmez kalemlerle yazılmış alın yazım 
Düştüğüm yerden doğruluyorum 
Kalbim diyorum kalbim 
Hiçbir şey gibi hep boşlukta 
Bir o yana bir bu yana,
Tutsana. 
İşte budur emelim. 

Nereden başlayacağını bilmemek diye bir şey yoksa şayet, bu şiir miadı olsun. 

.

0 YORUMLAR

    Bu KONUYA henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz...
YORUM YAZ