belki uyuyorsundur şimdi

belki uyuyorsundur şimdi

belki uyuyorsundur şimdi 
kulağında geçen bahardan kalma bir tebessüm 
ve gözünün içinde heyecanlı şarkılar durmaktadır 
belki duyuyorsunudur şimdi 
ellerinde kırlangıçlar telaşlı yaşamaktadır
belki koşuyorsun yeni bir aşka 
yüreğinin içinde kelebekler yatmaktadır 
ve muhtemel güvercinler kanat çırpmaktadır 
telaşlı ve mutlu günler kuruyorsun belki 
beraber kurduklarımız daha aynı yerde 
oradan tanıyorum seni, 
bütün şarkılar hep aynı umutlu notayla başlar 
kalkar bu vakitlerde oralardan bir tren 
bekleriz bir yüz yıl kadar 
ne gelen var ne giden
beni sorarlarsa senden 
de ki hep aynı aşkla aynı durakta 
şarkılar var de hala telaşında 
seni sorarlarsa senden, yalan söyle 
beni soruyorlar bana 
seni anlatıyorum vazgeçişleri başlıyor, 
gider gibi yapıp, yine geliyorum aynı yıldızın altına 

belki uyumuyorsun da uzanmışsın sırt üstü tavanı izliyorsun 
hayallerinde tek renk var: pembe 
kandırılıyorsun, kandırıyorlar seni yine 
tavanın ardında bir dünya var, kaldır tavanı 
yıldızlardan birinde durmuşum seni izliyorum 
bul beni yiğitsen... 

belki hiçbir şey yapmıyorsun 
üstüne geliyor duvarlar kaçmıyorsun 
etrafım yalandan surlarla çevriliyor 
belki aklındayım belki hiç gelmiyorum aklına 

oralardan bir yolcu geliyor bazen 
seni soruyorum 
tanımıyorum diyor
rahat bir nefes çekiyorum sigaramdan... 

Osman Coşkun

0 YORUMLAR

    Bu KONUYA henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz...
YORUM YAZ